آشنایی با دستور Pathping

دستور Pathping

Pathping  ترکیبی از دستور Ping و دستور Tracert است.

 

زمان و وظیفه Pathping  :

زمان استفاده این دستور مواقعی است که بین دستگاه مبدا و مقصد روترها وجود داشته باشند و وظیفه دستور Pathping بررسی و ارزیابی Network Loss و Network Latency می باشد.

همچنین برای ارائه اطلاعات عمیق تر در مورد مسائل شبکه در امتداد یک مسیر استفاده می شود

 

نحوه کار کردن Pathping :                               

روش کار کردن این دستور به این صورت می باشد که Ping های چندگانه را برای هر هاب در یک مسیر ارسال کرده و سپس اطلاعات تحلیل شده را درون یک گزارش تکمیلی ارسال می کند

و از این رو با این دستور می توان تشخیص داد کدام Router یا Subnet در شبکه دچار مشکل شده است.

 

دستور ابزار Pathping در لینوکس:

لینوکس ابزار مخصوص به خود را دارد که mrt نامیده شده و عملکردی یکسان با Pathping  دارد.

 

سوییچ های مهم فرمان Pathping

  • Pathing –n google.com

این سوییچ فرآیند تبدیل آدرس های آی ی به نام ها را انجام نمی دهد.

  • Pathping –h 12 google.com

حداکثر تعداد هاب هایی که پیام ها تا رسیدن به میزبان باید دریافت کنند را تعیین می کند. پیش فرض، مقدار ۳۰ است. این سوییچ باید همراه با تعیین تعداد مشخصی از هاپ ها استفاده شود.

  • Pathping –p 2000 google.com

زمان انتظار میان pingها را تعیین می کند. مقدار وارد شده برای انتظار برحسب میلی ثانیه محاسبه می شود. (۴۰۰۰ میلی ثانیه برابر با ۴ ثانیه است)

  • Pathping –q 4 google.com

تعداد محاوره ها برای هر هاب را محدود می کند. این سوییچ باید همراه با تعداد محاوره هایی که اجرا خواهند شد استفاده می شود. مقدار پیش فرض ۱۰۰ پینگ برای هر هاب است که مدت زمان طولانی را طلب می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.